Anjali wychowywała się w biednej rodzinie, która mimo wszystko była zawsze roześmianą i szczęśliwą rodziną. Wychowywał ją ojciec gdyż matka umarła młodo. Kiedy ojcu pogorszył się stan zdrowia, Anjali i jej siostrą opiekowała się matka koleżanki Anjali. Najstarsza córka pana Sharmy opiekowała się jak mogła swoją młodszą siostrą Pooją. Anjali zakochała się w przystojnym Rahulu. Pokochała go bardzo mocno. Kiedy jej ojciec zmarł, była bardzo przybita. Teraz nie mogła już być taka wesoła i beztroska jak wcześniej. Musiała zająć się siostrą, tak też zrobiła. Poślubiła młodego Rahula i wyjechała z nim i siostrą do Londynu. Urodziła syna. Wiodło jej się bardzo dobrze. Nie narzekała tak jak wcześniej na biedę. Nie pracowała, jej jedynym zadaniem było wychowanie Rishiego – jej syna oraz porządki w domu. Jak każda gospodyni gotowała, prała, prasowała. Ale jej to nie przeszkadzało, ważne, że była z tym, którego kocha. Anjali była wspaniałą dziewczyną. Przed ślubem niepoprawna marzycielka. Miała wspaniałe poczucie humoru jak to kiedyś podkreślił jej mąż. Bogata rodzina Raichandów wiedzie wspaniałe i dogodne życie. Yash i jego żona Nandini adoptują Rahula, kilka lat po tym rodzi się im syn. Ma na imię Rohan. Ojciec Rahula ustawia mu małżeństwo. Chce by jego syn poślubił Nainę – córkę jego kolegi, bardzo bogatego. Jednak Rahul w biednej dzielnicy poznaje ubogą dziewczynę. Zakochuje się w Anjali Sharma. Kiedy mówi o tym ojcu, ten się wścieka i mówi, że mylił się co do niego. Rahul ma już ustąpić. Idzie do Anjali i widzi pogrzeb jej ojca i smutną twarz swojej ukochanej. Postanawia się sprzeciwić ojcu, razem z Anjali poślubiają się w tajemnicy. Kiedy Yash dowiaduje się o tym, mówi, że Rahul już nie jest jego synem, wydziedzicza go. Wygnany syn wraz z żoną oraz jej młodszą siostrą wyjeżdża do Londynu, gdzie zakłada firmę. Życie układa im się znakomicie, siostra Anjali – Pooja jest już dorosła i chodzi na studia i jest najpopularniejsza w szkole. Kiedy młodszy brat Rahula dowiaduje się, iż ten jest adoptowany postanawia go odnaleźć i połączyć rodzinę. Po wielu próbach dopina swego celu. Na pogrzebie babci braci zjawia się rodzina Rahula. Wtedy to rodzina łączy się. Wszystko dobrze się kończy.

Edward Cullen jest jedną z głównych postaci książki „Zmierzch”. Żyje w wampirzej rodzinie w niewielkim, deszczowym miasteczku, gdzie prowadzą spokojne, pokojowe z ludźmi życie. Zabijają tylko zwierzęta, są jednymi z tych wampirów, które nie tolerują mordowania ludzi, by zaspokoić swoje podłe żądze. Autorka w swojej powieści bardzo często porównuje go do greckiego boga, jako przystojnego, niezwykle urodziwego młodzieńca o przeszywającym wszystkie nastolatki spojrzeniu. Poznaje on Bellę, nową dziewczynę, która przyjeżdża do miasta i zaczyna uczyć się w jego szkole, gdzie chodzi Edward. Wszystkie dziewczyny w szkole chcą poznać osobiście Edwarda, jednak on z kolei nikogo nie dopuszcza do siebie. Dopiero właśnie Bella stała się obiektem jego zainteresowań, a co więcej – zaczęła odkrywać, kim on jest tak naprawdę. Jego rodzina nie była z tego powodu zachwycona, ale on nie mógł nic na to poradzić – po prostu się zakochał. Jego dziewczyna, Bella, po dłuższym związku chce się w końcu przemienić w wampira i być z nim, ale on uparcie twierdzi, że będzie tego żałować i nie chce jej tego robić. Jest spokojnym młodym człowiekiem, który w kwaśnej zgodzie żyje ze swoją naturą. Wampiry są wytworem ludzkiej wyobraźni, bardzo często występujące w popkulturze, a wcześniej – w wierzeniach ludowych. Wampiry występowały od dłuższego czasu na różnych kontynentach, gdzie przybierały przeróżne formy, na przykład obleśnych, pół-żywych ludzkich stworzeń. Znane jednak były także formy eleganckiego, nienagannie ubranego gentelmena, który charyzmą, instynktem i urokiem ściągał na siebie wsyzstkie ofiary bez wysiłku. Obie wersje utrzymały się bardzo stabilnie w świadomości ludzi – dla każdego wampir ma jednak jedną, zasadniczą cechę, pierwszą, po której każdy może go rozpoznać. To oczywiście kły, za pomocą którymi może wbijać się w ludzie ciało, by pić z niej krew. Wampiry często występowały w słowiańskich wierzeniach, który powstawał z niepogrzebanych zwłok i mścił się na wszystkich, przez których nie zostały one godnie pochowane. Jak można zabić wampira? Prostymi sposobami na to jest oczywiście czosnek, wbicie ostrego kołka prosto w serce oraz kilka innych sztuczek. Najpopularniejszą metodą na sprawdzenie, czy człowiek jest wampirem, jest wystawienie go na promienie słoneczne albo podstawienie pod lusto – jeżeli nie będzie odbicia, znaczy, że jest wampirem. W popkulturze pojawiło się bardzo wiele wampirów, które zapadły nam w pamięć.

Z tłumaczeniem tytułów zagranicznych filmów zwykle jest wiele problemów, również „Pogoda na miłość” wzbudza wiele kontrowersji.Są takie tytuły filmów czy seriali, których nie da się po prostu przetłumaczyć na język polski, a to chociażby dlatego, iż tak jak w przypadku „Pogody na miłość” kryją się w nim nazwy własne. Zaproponowany przez Amerykanów tytuł „One Tree Hill” mówi wiele amerykańskim nastolatkom, bo Tree Hill to miejsce, w którym toczy się akcja serialu, jednak jak to zwykle bywa, nie ma możliwości, aby taki tytuł przeszedł w naszym kraju. Musi on być przecież o wiele bardziej chwytliwy, a jeśli chodzi o produkcje dla nastolatków, to zabraknąć w nim nie może oczywiście takiego słowa jak chociażby „miłość”. Cóż, faktem jest, iż nie da się jednoznacznie skrytykować wyboru tego tytułu, jako że oczywiście film w pewnym sensie opowiada o miłości, jak zresztą niemal każdy serial dla młodzieży. Niemniej jednak o wiele bardziej trafiony zdaje się być tytuł zaproponowany chociażby przez francuską czy czeską telewizję, jako iż tam polską „Pogodę na miłość” nazywano „Braćmi Scott”. Jeśli chodzi o mnie, to spokojnie mogliśmy skopiować ten pomysł, zamiast tworzyć własny, jak zwykle dość absurdalny tytuł. Koszykówka to jeden z tych sportów, który jest bardzo popularny wśród młodzieży w Stanach Zjednoczonych.Koszykówka to sport, który w „Pogodzie na miłość” odgrywa niezwykle ważną rolę, bo w rzeczywistości to wokół niej skupiają się losy głównych bohaterów tego amerykańskiego serialu. „Pogoda na miłość” opowiada bowiem historię przyrodnich braci, którzy walczą ze sobą o pozycję w drużynie, by z biegiem czasu zaprzyjaźnić się ze sobą i stworzyć mocny duet. To wokół tej gry rozgrywa się duża część akcji serialu, bowiem główni bohaterowie bardzo często pokazywani są w trakcie treningów czy meczy. Właściwie przez całe sześć sezonów, które ukazały się do tej pory w Ameryce koszykówka odgrywała w serialu znaczącą rolę. Początkowo wiodła prym i na niej skupiała się spora część akcji, później zeszła na nieco dalszy plan, jednak ostatecznie nigdy nie mogło jej zabraknąć. Jeden z bohaterów po skończeniu szkoły i kilku ciężkich przeżyciach zdołała nawet dostać się do jednej z ważniejszych drużyn NBA. Z kolei drugi z braci Scott ze względu na chorobę serca musiał zrezygnować z wyczynowej gry i rozpocząć karierę trenerską. Obok zawodników pokazywane są również losy cheerleaderek.