Prawda historyczna Poszukiwaniem prawdy historycznej zajmują się specjaliści. Decydują oni w jaki sposób najlepiej przeprowadzać poszukiwania materiałów archiwalnych lub stosować inne metody w celu znalezienia prawdy. W naszym kraju najbardziej do tego nadaje się IPN. Instytut może zorganizować śledztwo, prowadzone przez prokuratora i zgodnie ze wszystkimi zasadami śledztwa sądowego w celu odnalezienia prawdy. Katowicki oddział IPN rozpoczął śledztwo mające na celu ustalenie czy gen. Władysław Sikorski zginął w zamachu czy też w czasie wypadku samolotowego. W tym celu z Londynu sprowadzono część akt, które zostały sporządzone przez władze Wielkiej Brytanii. Co ciekawe duża część archiwaliów jest nadal tajna. Równocześnie prokuratorzy Instytutu zdecydowali o ekshumacji ciała generała. Postanowiono, iż dokonana zostanie sekcja zwłok. Badania zakrojone na szeroką skalę nie ustaliły jednej, wykluczającej inne teorie na temat śmierci generała. Jedynie co stwierdzono, iż zwłoki nie miały śladów po kuli z broni palnej. Pełno było złamań, takich, jakie powstają w czasie upadku samolotu do morza. Teza taka nie wyklucza w sposób jednoznaczny możliwości zamachu. W kinie czy na komputerze? Istnieją kategorie filmów zaliczane jako konieczne do obejrzenia w kinie. Wówczas mamy do czynienia z większą możliwością odbioru doznań działających na naszą psychikę. W przypadku każdego filmu warto zadać sobie pytanie: Do kina czy na komputerze? W przypadku filmu pod tytułem Generał Zamach w Gibraltarze warto odpuścić sobie wyprawę do kina. Wystarczy kupić sobie płytę z filmem i włączyć go w sobotni wieczór. Rada taka wynika z dwóch powodów. Po pierwsze film wymaga pewnego rodzaju refleksji. W kinach trudno o stan skupienia i zastanowienia się. Drugi powód ma znaczenie bardziej rozrywkowe. Zadajmy sobie pytanie: Jakie filmy lubimy w kinach? W większości usłyszymy odpowiedzieć, że filmy o szybkiej akcji, potrafiące zaskoczyć swoją fabułą. Omawiany film ma mało kinową fabułę, dlatego miłośnicy mocnych wrażeń będą zawiedzeni. No, ale chyba nie każdy film musi pokazywać jak ludzie zabiją się. Oglądanie w domowym zaciszu pozwoli na pełne zrozumienie fabuły i przesłania płynącego z niego.

Fabuła Zadaniem filmu jest przedstawienie ostatnich kilku godzin życia generała Władysława Sikorskiego. Na przylądek Gibraltar przybył z terenów Bliskiego Wschodu, gdzie wizytował polskie jednostki wojskowe. W czasie pobytu w tym rejonie świata otrzymał dokumenty wykazujące radziecką odpowiedzialność za mordy popełnione w Katyniu. Dokumenty te zamierzał przekazać do parlamentu brytyjskiego i amerykańskiego w celu nagłośnienia sprawy. Wiedziały o tym władze brytyjskie, które nie chciały nagłośnia sprawy. Obawiały się one, iż spowoduje to wycofanie się ZSRR z kolacji antyhitlerowskiej. Po przybyciu generała gubernator Gibraltaru postanowił namówić go do oddania dokumentacji. Gdy Sikorski odmówił wprowadzono w życie plan zamachu. Fabuła filmowa przedstawia jedna z najbardziej możliwych wersji zabójstwa. Bierze ona pod uwagę, iż mogły dokonać tego wywiady polski i brytyjski. Większość polskiej generalicji sprzeciwiało się polityczce wschodniej Sikorskiego, miało to być przyczyną zamachu dokonanego przez polski wywiad. W czasie seansu filmowego musimy pamiętać, iż film jest jedynie fikcją reżysera i scenarzysty. Brak gwiazd kina Właściwie obsada filmowa aktorów, reżyserów nic nam nie mówi. Brakuje znanych nazwisk. Powstaje pytanie, czy to dobrze, czy źle. Moim zdaniem to duży plus. Jesteśmy przyzwyczajeni, że dobry polski film musi mieć za aktorów Bogusława Lindę lub Marka Konrada. Otóż nie musi. Gra aktorska w filmie tego pokroju była wystarczająco dobra. Oddawała ona emocje i napięcie tych dramatycznych chwil. Reżyser i scenarzysta też niewiele powiedzą zwykłym miłośnikom polskiego kina. Znowu spotykamy się z mało znanymi nazwiskami. Reżyserem i autorką scenariusza jest Anna Jadowska. Za zdjęcia był odpowiedzialny Marek Gajczak i Robert Halasta. Muzyka została skomponowana przez Roberta Ciodyka. W rolach głównych zagrali: Krzysztof Pieczyński jako gen. Władysław Sikorski, Jerzy Grałek jako gubernator Mason Macforlne i Kamila Baar jako Zofia Leśniowska (była ona córką generała). Scenariusz został napisany w oparciu o wyniki badań historycznych Dariusza Baliszewskiego. Jak widzimy obsada jest nieznana polskiemu odbiorcy. Nie oznacza jednak to, że film jest zły. Wprost przeciwnie jest dobry, na pewno należy go obejrzeć.