Bubbles to wymyślone na poczekaniu imię pewnego szympansa. Kiedy Michael uwolnił się od wojego ojca i zaczął sam nagrywać, szybko zdobył niesamowity sukces. Po nagraniu „Thrillera” przyszła kolej na „Bad”. Tuż przed pierwszym wejściem do studia, jak wiadomo, Jackson lubił oddawać się wycieczkom, robić rzeczy, których zabrakło mu w dzieciństwie. I tak robił – kiedy pojechał do zoo nieopodal swojego studia odnalazł tego szympansa, który niedawno trafił za kratki. Michaelowi tak bardzo spodobał się ten szympansik, że postanowił się nim zaopiekować. Od tamtej pory najbliżsi Michaela twierdzili, że nie rozstawał się z nim prawie nigdzie. Nawet kiedy wynajmował pokoje w hotelu, prawie zawsze były to pokoje dwuosobowe – jedno łóżko było dla Michaela, a drugie dla szympansa. Miłość Michaela do szympansa nie wyczerpała się wprawdzie nigdy, ale na starość zwierzak stawał się zbyt agresywny, żeby mieszkać z człowiekiem pod jednym dachem i gwiazdor zmuszony był oddać go do schroniska. Niemniej jednak na zawsze Michael twierdził o Bubblesie, że był jego pierwszym dzieckiem. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych Michaela Jacksona kojarzono tylko przez pryzmat dziwactw. Jego maska była jedną z pierwszych oznak tego, co się później wydarzy. Wcześniej jeszcze był szympans Bubble, ale każdy w końcu może bardzo pokochać swojego zwierzaka – nawet tak bardzo, by nazywać je swoim dzieckiem. W każdym razie między okresem owej małpki a maski kwitły pytania dotyczące koloru jego skóry, który z czasem stawał się coraz bardziej biały. Podejrzewano bardzo rzadką chorobę, która wywołuje właśnie wybielanie się skóry – bielactwo wrodzone, ale media wolały podchwycić wersję o cyklu operacji, które miały ją wybielić całkowicie, ponieważ Michael chciał wyzbyć się czarnego odcienia. Do dzisiaj do końca nie jest wiadome, co się właściwie stało z jego skórą. Inna sprawa to także kwestia jego dzieci, które wychowywał samodzielnie, odseparowując je od matek. Zakrywał im twarze, by nie były dostrzegalne dla mediów, a kiedy jedno z nich było jeszcze niemowlęciem, wystawił je za balustrady balkonu, by pochwalić się tłumowi. Wszyscy przyjęli to jako oznakę szaleństwa, a on chciał jedynie podzielić się swoim szczęściem.

Terry O’Quinn w popularnym serialu amerykańskim „Lost” wciela się w postać Johna Locke’a – człowieka, który przed katastrofą stał się w wyniku pewnych dramatycznych zdarzeń kaleka, a tajemnicza wyspa go uzdrowiła. Terry O’Quinn jest aktorem amerykańskim. Obecnie liczy sobie pięćdziesiąt siedem lat. Jest człowiekiem wszechstronnie wykształconym, a także utalentowanym artystycznie – nie tylko w kierunku aktorskim. Niewiele osób być może wie, iż to wyjątkowo zdolny perkusista, ponadto gra na gitarze i śpiewa. Zanim na dobre zainteresował się aktorstwem, imał się rozmaitych zajęć, pracował między innymi w charakterze ochroniarza. Choć jego twarz kojarzona jest przede wszystkim z telewizyjnymi serialami z „Lost” na czele, to aktor posiada na swoim koncie rozliczne występy w pełnometrażowych produkcjach. Na dużym ekranie po raz pierwszy pokazał się dwadzieścia dziewięć lat temu w obrazie „Brama nieba”. Josh Holloway naprawdę nazywa się Joshua Lee Holloway. W serialu „Lost” zagrał Jamesa „Sawyera” Forda. Pochodzi z amerykańskiej miejscowości San Jose, gdzie przyszedł na świat czterdzieści lat temu. w jego żyłach płynie krew szkocka oraz holenderska. Ma czworo rodzeństwa. Zanim zaczął zajmować się aktorstwem, pracował jako model – do tej pory zresztą to robi. Dla przykładu przed dwoma laty stał się męską twarzą znanych perfum Cool Water Davidoffa (co ciekawe, damską linię tego zapachu reklamowała wówczas jego koleżanka z planu „Lostów”, a mianowicie Evageline Lilly). Kiedy twarz Hollowaya stała się znana, zaczął on występować jako aktor. Początkowo pokazywał się w serialach telewizyjnych w niedużych rolach, na dużym ekranie natomiast zadebiutował przed ośmioma laty w filmie zatytułowanym „Kamienne serce”. Prywatnie od pięciu lat jest żonaty, a na początku kwietnia tego roku został ojcem.