Czarek w dość nietypowych okolicznościach poznaje Alinkę. Po tym jak uciekł ze ślubu, co o mały włos nie przypłacił swoim życiem, chce zajść po cichu do swojego domu po pieniądze. Jednak jego kumpel także wpadł na ten sam pomysł i jego błąd – bo w domu już czekał na niego gangster, a że szczerze nie wiedział, gdzie jest. Więc został wyrzucony z okna prosto na samochód. Czarek, który był w pobliżu, widział całe zajście i postanowił się wycofać. Uciekając potrącił go samochód. Wóz prowadziła Alinka, która za bardzo nie jest w tym dobra. Wioząc go do szpitala wdała się z Czarkiem w dyskusję – zwierzyła mu się, że trafiła do popularnego programu telewizyjnego. I on jest trochę jak więzienie, więc jeśli Czarek nie zgłosi tego na policję, to ona i tak zostanie w pewnym sensie zamknięta. Czarek podchwytuje to zdanie i postanawia również udać się na casting. Ze względu na to, że ma gadane i jest trochę jakby pokręcony, dostaje się od razu. I od tej pory również idzie do pewnego zamkniętego obiektu, z tym że do domu Wielkiego Brata, a właściwie Wielkiej Siostry, głównej prowadzącej program. Odbywa się casting do wielkeigo reality show o nazwie „Show” właśnie. Przychodzą na niego przeróżni ludzie, zwykli i niezwykli. I przychodzi także Alinka, która jest spokojną, grzeczną dziewczyną. Chce dostać się do programu i tego nie ukrywa – po prostu myśli, że to będzie dobry sposób na sprawdzenie samej siebie. I jedzie na casting. Dostaje się. Na castingu prócz Alinki są rówież dziesiątki i dziesiątki innych dziewczyn, głupich i łaknących prostek kariery. Jest dziewczyna, która ma problem z odróżnieniem najważniejszych pisarzy polskich od reżyserów, jest mnóstwo dziewczyn, które brak swojej wiedzy czy inteligencji chcą zakamuflować udając, że mają jej aż nad to. Pojawiła się również śliczna dziewczyna ubrana tylko w stanik, która myślała, że ten ruch przesądzi o jej akcesie do Show. Jednak się przjechała. Film rozpoczyna się sekwencjami z tego właśnie castingu z wieloma dziewczynami, które dwoiły się i troiły, by przedostać się do programu. Każda z nich chce być oglądana przez wielkiego brata. I tylko kilka się z nich dostanie się do specjalnego domu, gdzie wszystko ma się rozegrać.

Całe zajścia w domu Wielkiego Brata wychodzą na wierz jako przekręt. Giną jeszcze inne osoby, grono podejrzanych zwęża się jeszcze bardziej do Czarka, który za wszelką cenę chce udowodnić, że to nie on. Ale kiepsko mu to w sumie wychodzi. Kiedy udaje mu się wyrwać z prowizorycznego więzienia, znajduje żywego Romka w łodzi i myśli, że to on zabijał, ale okazuje się, że Romek tylko chciał zobaczyć, kto naprawdę jest mordercą. Ale niestety ginie, zabity przez prawdziwego mordercę, a Czarek od razu orientuje się, że to policjant. Trzymając go na muszce przedstawia wszystkim argumenty, które są niepodważalnymi dowodami jego winy. Kiedy zjawia się Romek, jednak żywy, wychodzi na to, że jednak to on jest mordercą, a Piotr tylko mu pomagał. Czarek już ma wszystko gdzieś i zaczyna z nimi grać ostro. Przejmuje kontrolę nad sytuacją – Romek miał fałszywy pistolet – i zabija Romka. Piotr zaczyna się tłumaczyć, jak zaplanowali to wszystko i wtedy wybucha śmiechem – okazuje się, że wszystko, od początku do końca było tylko mistifikacją, a Czarek został zmuszony do tego, żeby zabić człowieka. Odpływa z wyspy wraz z Zenkiem i odchodzą razem w Polskę. Już drugiego ranka do domu Wielkiego Brata wprowadza się śmierć. Ginie Monika i to nie wiadomo z jakiego powodu. Wielka Siostra wprowadza pewną zasadę, ponieważ część uczestników chciała opuścić dom. Każdy, kto chce zostać, musi podpisać deklarację pozostania w domu. Program kosztował zbyt dużo, żeby teraz opuszczał go każdy kto chce bez konkretnego powodu. Wszyscy podpisują papier i dostają zadanie – mają się zachowywać tak, jakby Monika ciągle z nimi była. Że niby publiczność ma zostać zrobiona w konia. Jednak Czarek się wyłamuje, cyrkuje i zdradza, że nie da z siebie robić wariata. Mijają godziny, Czarek coraz bardziej zaprzyjaźnia się z Alinką i są ze sobą coraz bliżej. Następnego dnia do domu Wielkiego Brata mają podpłynąć rodziny uczestników. Podpływa także i niedoszła żona Czarka, która wybucha w złości, kiedy ten udaje, że jej kompletnie nie zna. Alinka jest rozczarowana zachowaniem Czarka, a Wielka Siostra, która od początku nie przepada za Czarkiem, jest jak najbardziej zadowolona. Dzień upływa spokojnie, ale wieczorem zdarza się coś innego. Dom Wielkiego Brata znajduje się na sztucznym rozlewisku. Oznacza to, że absolutnie nikt, poza minimalną ekipą i uczestnikami nie może tam przebywać. Wszyscy będą fizycznie odcięci od świata, więc muszą sobie radzić sami. Wielka Siostra już po wejściu przedstawia wszystkim zasady panujące w tym domu, wszystkie zakazy i nakazy, dodatkowe nagrody za wygraną i tak dalej. Już podczas pierwszej rozmowy da się rozpoznać, kto jest kim, jakie ma wartości. Podczas obiadu wszyscy mówią co nieco o sobie – jest i niespełniony polityk Platformy Obywatelskiej, jest głupiutka kosmetyczka, kurka domowa, bita przez męża kobieta przy kości, jest i mało rozgarnięty facet w średnim wieku, rozwiedzony, porzucony przez los podstarzały hydraulik. Nie zabrakło też Romana – modela, który planuje grać pod publikę inteligenta i czyta słowniki. No i jest też Monika, która wzorowana jest na naszą Frytkę – głupią ślicznotkę, która widzi już wygraną i to tylko za to, że będzie długo pojawiała się pod prysznicem, który non stop jest pod obserwacją. Ciekawa ekipa, ale żadne z nich nie wie, w jaki wielką kabałę się jeszcze wpakowali. Narazie jest wesoło i spokojnie.