Bubbles to wymyślone na poczekaniu imię pewnego szympansa. Kiedy Michael uwolnił się od wojego ojca i zaczął sam nagrywać, szybko zdobył niesamowity sukces. Po nagraniu „Thrillera” przyszła kolej na „Bad”. Tuż przed pierwszym wejściem do studia, jak wiadomo, Jackson lubił oddawać się wycieczkom, robić rzeczy, których zabrakło mu w dzieciństwie. I tak robił – kiedy pojechał do zoo nieopodal swojego studia odnalazł tego szympansa, który niedawno trafił za kratki. Michaelowi tak bardzo spodobał się ten szympansik, że postanowił się nim zaopiekować. Od tamtej pory najbliżsi Michaela twierdzili, że nie rozstawał się z nim prawie nigdzie. Nawet kiedy wynajmował pokoje w hotelu, prawie zawsze były to pokoje dwuosobowe – jedno łóżko było dla Michaela, a drugie dla szympansa. Miłość Michaela do szympansa nie wyczerpała się wprawdzie nigdy, ale na starość zwierzak stawał się zbyt agresywny, żeby mieszkać z człowiekiem pod jednym dachem i gwiazdor zmuszony był oddać go do schroniska. Niemniej jednak na zawsze Michael twierdził o Bubblesie, że był jego pierwszym dzieckiem. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych Michaela Jacksona kojarzono tylko przez pryzmat dziwactw. Jego maska była jedną z pierwszych oznak tego, co się później wydarzy. Wcześniej jeszcze był szympans Bubble, ale każdy w końcu może bardzo pokochać swojego zwierzaka – nawet tak bardzo, by nazywać je swoim dzieckiem. W każdym razie między okresem owej małpki a maski kwitły pytania dotyczące koloru jego skóry, który z czasem stawał się coraz bardziej biały. Podejrzewano bardzo rzadką chorobę, która wywołuje właśnie wybielanie się skóry – bielactwo wrodzone, ale media wolały podchwycić wersję o cyklu operacji, które miały ją wybielić całkowicie, ponieważ Michael chciał wyzbyć się czarnego odcienia. Do dzisiaj do końca nie jest wiadome, co się właściwie stało z jego skórą. Inna sprawa to także kwestia jego dzieci, które wychowywał samodzielnie, odseparowując je od matek. Zakrywał im twarze, by nie były dostrzegalne dla mediów, a kiedy jedno z nich było jeszcze niemowlęciem, wystawił je za balustrady balkonu, by pochwalić się tłumowi. Wszyscy przyjęli to jako oznakę szaleństwa, a on chciał jedynie podzielić się swoim szczęściem.

Terry O’Quinn w popularnym serialu amerykańskim „Lost” wciela się w postać Johna Locke’a – człowieka, który przed katastrofą stał się w wyniku pewnych dramatycznych zdarzeń kaleka, a tajemnicza wyspa go uzdrowiła. Terry O’Quinn jest aktorem amerykańskim. Obecnie liczy sobie pięćdziesiąt siedem lat. Jest człowiekiem wszechstronnie wykształconym, a także utalentowanym artystycznie – nie tylko w kierunku aktorskim. Niewiele osób być może wie, iż to wyjątkowo zdolny perkusista, ponadto gra na gitarze i śpiewa. Zanim na dobre zainteresował się aktorstwem, imał się rozmaitych zajęć, pracował między innymi w charakterze ochroniarza. Choć jego twarz kojarzona jest przede wszystkim z telewizyjnymi serialami z „Lost” na czele, to aktor posiada na swoim koncie rozliczne występy w pełnometrażowych produkcjach. Na dużym ekranie po raz pierwszy pokazał się dwadzieścia dziewięć lat temu w obrazie „Brama nieba”. Josh Holloway naprawdę nazywa się Joshua Lee Holloway. W serialu „Lost” zagrał Jamesa „Sawyera” Forda. Pochodzi z amerykańskiej miejscowości San Jose, gdzie przyszedł na świat czterdzieści lat temu. w jego żyłach płynie krew szkocka oraz holenderska. Ma czworo rodzeństwa. Zanim zaczął zajmować się aktorstwem, pracował jako model – do tej pory zresztą to robi. Dla przykładu przed dwoma laty stał się męską twarzą znanych perfum Cool Water Davidoffa (co ciekawe, damską linię tego zapachu reklamowała wówczas jego koleżanka z planu „Lostów”, a mianowicie Evageline Lilly). Kiedy twarz Hollowaya stała się znana, zaczął on występować jako aktor. Początkowo pokazywał się w serialach telewizyjnych w niedużych rolach, na dużym ekranie natomiast zadebiutował przed ośmioma laty w filmie zatytułowanym „Kamienne serce”. Prywatnie od pięciu lat jest żonaty, a na początku kwietnia tego roku został ojcem.

Z tłumaczeniem tytułów zagranicznych filmów zwykle jest wiele problemów, również „Pogoda na miłość” wzbudza wiele kontrowersji.Są takie tytuły filmów czy seriali, których nie da się po prostu przetłumaczyć na język polski, a to chociażby dlatego, iż tak jak w przypadku „Pogody na miłość” kryją się w nim nazwy własne. Zaproponowany przez Amerykanów tytuł „One Tree Hill” mówi wiele amerykańskim nastolatkom, bo Tree Hill to miejsce, w którym toczy się akcja serialu, jednak jak to zwykle bywa, nie ma możliwości, aby taki tytuł przeszedł w naszym kraju. Musi on być przecież o wiele bardziej chwytliwy, a jeśli chodzi o produkcje dla nastolatków, to zabraknąć w nim nie może oczywiście takiego słowa jak chociażby „miłość”. Cóż, faktem jest, iż nie da się jednoznacznie skrytykować wyboru tego tytułu, jako że oczywiście film w pewnym sensie opowiada o miłości, jak zresztą niemal każdy serial dla młodzieży. Niemniej jednak o wiele bardziej trafiony zdaje się być tytuł zaproponowany chociażby przez francuską czy czeską telewizję, jako iż tam polską „Pogodę na miłość” nazywano „Braćmi Scott”. Jeśli chodzi o mnie, to spokojnie mogliśmy skopiować ten pomysł, zamiast tworzyć własny, jak zwykle dość absurdalny tytuł. Koszykówka to jeden z tych sportów, który jest bardzo popularny wśród młodzieży w Stanach Zjednoczonych.Koszykówka to sport, który w „Pogodzie na miłość” odgrywa niezwykle ważną rolę, bo w rzeczywistości to wokół niej skupiają się losy głównych bohaterów tego amerykańskiego serialu. „Pogoda na miłość” opowiada bowiem historię przyrodnich braci, którzy walczą ze sobą o pozycję w drużynie, by z biegiem czasu zaprzyjaźnić się ze sobą i stworzyć mocny duet. To wokół tej gry rozgrywa się duża część akcji serialu, bowiem główni bohaterowie bardzo często pokazywani są w trakcie treningów czy meczy. Właściwie przez całe sześć sezonów, które ukazały się do tej pory w Ameryce koszykówka odgrywała w serialu znaczącą rolę. Początkowo wiodła prym i na niej skupiała się spora część akcji, później zeszła na nieco dalszy plan, jednak ostatecznie nigdy nie mogło jej zabraknąć. Jeden z bohaterów po skończeniu szkoły i kilku ciężkich przeżyciach zdołała nawet dostać się do jednej z ważniejszych drużyn NBA. Z kolei drugi z braci Scott ze względu na chorobę serca musiał zrezygnować z wyczynowej gry i rozpocząć karierę trenerską. Obok zawodników pokazywane są również losy cheerleaderek.

Czarek w dość nietypowych okolicznościach poznaje Alinkę. Po tym jak uciekł ze ślubu, co o mały włos nie przypłacił swoim życiem, chce zajść po cichu do swojego domu po pieniądze. Jednak jego kumpel także wpadł na ten sam pomysł i jego błąd – bo w domu już czekał na niego gangster, a że szczerze nie wiedział, gdzie jest. Więc został wyrzucony z okna prosto na samochód. Czarek, który był w pobliżu, widział całe zajście i postanowił się wycofać. Uciekając potrącił go samochód. Wóz prowadziła Alinka, która za bardzo nie jest w tym dobra. Wioząc go do szpitala wdała się z Czarkiem w dyskusję – zwierzyła mu się, że trafiła do popularnego programu telewizyjnego. I on jest trochę jak więzienie, więc jeśli Czarek nie zgłosi tego na policję, to ona i tak zostanie w pewnym sensie zamknięta. Czarek podchwytuje to zdanie i postanawia również udać się na casting. Ze względu na to, że ma gadane i jest trochę jakby pokręcony, dostaje się od razu. I od tej pory również idzie do pewnego zamkniętego obiektu, z tym że do domu Wielkiego Brata, a właściwie Wielkiej Siostry, głównej prowadzącej program. Odbywa się casting do wielkeigo reality show o nazwie „Show” właśnie. Przychodzą na niego przeróżni ludzie, zwykli i niezwykli. I przychodzi także Alinka, która jest spokojną, grzeczną dziewczyną. Chce dostać się do programu i tego nie ukrywa – po prostu myśli, że to będzie dobry sposób na sprawdzenie samej siebie. I jedzie na casting. Dostaje się. Na castingu prócz Alinki są rówież dziesiątki i dziesiątki innych dziewczyn, głupich i łaknących prostek kariery. Jest dziewczyna, która ma problem z odróżnieniem najważniejszych pisarzy polskich od reżyserów, jest mnóstwo dziewczyn, które brak swojej wiedzy czy inteligencji chcą zakamuflować udając, że mają jej aż nad to. Pojawiła się również śliczna dziewczyna ubrana tylko w stanik, która myślała, że ten ruch przesądzi o jej akcesie do Show. Jednak się przjechała. Film rozpoczyna się sekwencjami z tego właśnie castingu z wieloma dziewczynami, które dwoiły się i troiły, by przedostać się do programu. Każda z nich chce być oglądana przez wielkiego brata. I tylko kilka się z nich dostanie się do specjalnego domu, gdzie wszystko ma się rozegrać.